ព្រះសហគមន៍គ្រិស្តសាសនា ឣូតូដុក ប្រចាំនៅប្រទេសកម្ពុជា (តំណាងព្រឹទ្ធាចារ្យមូស្គូវ)

សត្តយ៉ូសែប កើតនៅកោះស៊ីស៊ីលី (Sicily) ក្នុងគ្រួសារដែលមានជំនឿមាំមួន​ និងមានសីលធម៌ ជាកូនប្រុស របស់លោកភ្លូទីនុស (Plotinus) និងនាងអាហ្គាថា (Agatha)។ បន្ទាប់ពីឪពុកម្តាយ បានទទួលមរណភាព លោកបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងទេសាឡូនីក​ (Thessalonica) ហើយត្រូវបាន បំបួស ជាសង្ឃ។ ក្នុងនាមជាសង្ឃ លោកគឺជាគំរូដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកដទៃ ក្នុងការតម​ ការមានវិន័យតឹងរឹងក្នុងការបង្រ្កាបចំណង់និងអារម្មណ៍ផ្សេងៗ ការ​អធិស្ឋានមិនដែលឈប់ ការសូត្រទំនុកដំកើង ការភ្ញាក់រលឹកយប់ថ្ងៃ និងការខំប្រឹងប្រែងធ្វើការ។

អភិបាលព្រះសហគមន៍​ នៃក្រុងសាឡូនីកបានតែងតាំងលោកជា ហៀរ៉ូម៉ុង (បូជាចារ្យដែលជាសង្ឈ)។ ក្នុងអំឡុងពេលលោក ហ្គ្រិហ្គ័ររី (Gregory) នៃឌេកាប៉ូលីស (Decapolis) មកដល់សាឡូនីក លោកបានកោតសរសើរ​ ចរិតដ៏ប្រពៃរបស់សត្តយ៉ូសែប ហើយបានអញ្ជើញលោកអោយចូលរួមនៅ សង្ឃស្ថាន របស់លោកនៅកុងស្តង់ទីនូប៉ុល(Constantinople)។

នៅពេលដែលការបង្រៀនខុសឆ្គងនៃពួកប្រឆាំងរូបអាយខន (Iconoclasm)
បានផ្ទុះឡើងជាថ្មីក្រោមរាជ្យអធិរាជ លេអូ (Leo) ជនជាតិអាមេនី សត្តយ៉ូសែបត្រូវបានចាត់អោយធ្វើដំណើរទៅទីក្រុងរ៉ូម (Rome)
ដើម្បីអំពាវនាវដល់ សម្ដេចប៉ាប និង ព្រះសហគមន៍រ៉ូម អោយចូលរួមជំហរការពារជំនឿអ័រតូដុក្ស។ ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរ លោកត្រូវបានពួកចោរសមុទ្រចាប់ខ្លួន ហើយនាំទៅកាន់កោះក្រេត (Crete) ដែលជាកន្លែងដែលពួកបង្រៀនខុសឆ្គងបានឃុំខ្លួនលោកនៅក្នុងគុកអស់រយៈពេល ៦ឆ្នាំ។ សត្តយ៉ូសែបរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ដោយគិតថាខ្លួនបានទទួលសិរីរុងរឿងក្នុងការរងទុក្ខជាមួយព្រះគ្រិស្ត

ហើយបាននិយាយសរសើរព្រះជានិច្ច។ លោកចាត់ទុកខ្នោះដែកដែលគេចងខ្លួនគាត់ ថាជាគ្រឿងអលង្ការដ៏មានតម្លៃ។

នៅព្រឹកនៃថ្ងៃបុណ្យ កំណើតរបស់ព្រះគ្រិស្ត (Christ’s Nativity) ក្នុងឆ្នាំទី ៦ នៃការជាប់ឃុំឃាំងរបស់លោក អធិរាជលេអូដ៏ឃោរឃៅត្រូវបានគេសម្លាប់នៅក្នុង ព្រះសហគមន៍ ក្នុងពេលគាត់កំពង់ចូលរួមពិធី ម៉ាទីន (Matins)។ នៅពេលនោះដែរ សត្តនីកូឡាស (Nicholas) បានបង្ហាញខ្លួនអោយលោកឃើញនៅក្នុងគុក ហើយមានបន្ទូលថា៖ «ក្រោកឡើង ហើយតាមខ្ញុំមក!»។ សត្តយ៉ូសែបមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងហោះហើរលើអាកាស ហើយភ្លាមនោះ លោកបានឃើញខ្លួនឯងនៅមុខ ទ្វារក្រុងកុងស្តង់ទីនូប៉ុល។ ពួកអ្នកមានជំនឿដ៏ស្មោះត្រង់ទាំងអស់សែនសប្បាយចិត្តយ៉ាងខ្លាំងនឹងការមកដល់របស់លោក។

សត្តយ៉ូសែបបាននិពន្ធបទ កាណុន (Canons) និង ចម្រៀងសរសើរ ជាច្រើនសម្រាប់សត្តជាច្រើននាក់។ លោកមានព្រះគុណដោយមាន ប្រាជ្ញា​ឈ្លាសវៃអាចយល់ឃើញអនាគត (clairvoyance) ដែលជាហេតុធ្វើអោយ សម្ដេចប៉ាទ្រីអាក្ខ ហ្វូទីអូស (Patriarch
Photius) តែងតាំងលោកអោយធ្វើជា ឪពុកខាងព្រលឹង និងស្តាប់ការសារភាបបាប ពីក្រុមបូជាចារ្យ ហើយសម្ដេចប៉ាទ្រីអាក្ខបានសរសើរលោកថាជា «មនុស្សរបស់ព្រះ ជាទេវទូតក្នុងសាច់ឈាម និងជាឪពុកនៃពួកលោកឪពុកទាំងឡាយ»។

ក្នុងវ័យចំណាស់ជរាខ្លាំង សត្តយ៉ូសែបបានប្រគល់ព្រលឹងរបស់លោក​ទៅព្រះអម្ចាស់ ដែលលោកបានបម្រើដោយស្មោះត្រង់ ទាំងក្នុងការងារ​ និងចំរៀងសរសើរ។ លោកបានទទួលមរណភាព ដោយសន្តិភាពនៅថ្ងៃមុន ថ្ងែព្រហស្បតិ៍ដ៏វិសុទ្ធ
និងអស្ចារ្យ (Holy and Great Thursday) ក្នុងឆ្នាំ ៨៨៣ គ.ស.។