ព្រះសហគមន៍គ្រិស្តសាសនា ឣូតូដុក ប្រចាំនៅប្រទេសកម្ពុជា (តំណាងព្រឹទ្ធាចារ្យមូស្គូវ)

កូសម៉ាស់ និងដាមៀន គឺជាវេជ្ជបណ្ឌិតមិនស្វែងរកកម្រៃ និងជាអ្នកបង្កើតអព្ភូតហេតុអស្ចារ្យ។ សត្តមរណសាក្សីទាំងពីរនេះជាបងប្អូន កើតនៅក្រុងរ៉ូម។ តាំងពីកុមារភាព ពួកគេត្រូវបានជ្រមុជទឹក និងចិញ្ចឹមចិត្តតាមគោលការណ៍គ្រិស្តសាសនា។ ពួកគេបានទទួលព្រះគុណច្រើនពីព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីព្យាបាលមនុស្ស និងសត្វពីរាល់ជំងឺ និងទុក្ខវេទនា ជាញឹកញាប់តាមរយៈការដាក់ដៃលើអ្នកជំងឺ។ ពួកគេមិនដែលទាមទាររង្វាន់អ្វីឡើយ គ្រាន់តែចង់ឱ្យអ្នកជំងឺជឿលើព្រះគ្រិស្តជាព្រះអម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេបានចែកចាយទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ច្រើនរបស់ខ្លួនដល់អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកដែលត្រូវការ។

នៅសម័យនោះ អធិរាជហ្គាឡេរីអ៊ូស (Galerius) កាន់អំណាចនៅក្រុងរ៉ូម។ ពួកអ្នកបៀតបៀនគ្រិស្ត សាសនាបាននាំបងប្អូនដ៏វិសុទ្ធទាំងពីរនេះមកជួបអធិរាជ ដោយចងខ្សែច្រវាក់។ បន្ទាប់ពីសួរចម្លើយយ៉ាងយូរ អធិរាជបានបញ្ជាឱ្យពួកគេបដិសេធព្រះគ្រិស្ត និងបូជាដល់ព្រះព្រះក្លែងក្លាយ។ កូសម៉ាស់ និងដាមៀន មិនត្រឹមតែបដិសេធប៉ុណ្ណោះ ថែមទាំងណែនាំអធិរាជឱ្យឈប់គោរពព្រះក្លែងក្លាយដែលឥតជីវិត ហើយឱ្យស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានពិតតែមួយវិញ៖

«ព្រះរបស់យើងមិនមែនជាអ្វីដែលត្រូវបានបង្កើតទេ គឺព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់។ ព្រះរបស់អធិរាជ គ្រាន់តែជាការបង្កើតរបស់មនុស្ស និងជាស្នាដៃរបស់ជាងស្មូនរូបប៉ុណ្ណោះ។ បើគ្មានជាងស្មូនរូប បង្កើតព្រះរបស់អធិរាជទេ ទ្រង់នឹងគ្មានអ្វីគោរពឡើយ។»

បន្ទាប់ពីពួកគេបានធ្វើអព្ភូតហេតុអស្ចារ្យដល់អធិរាជផ្ទាល់ (ដោយព្យាបាលអធិរាជពីជំងឺធ្ងន់) អធិរាជបានប្រកាសជឿលើព្រះគ្រិស្ត ហើយបានដោះលែងបងប្អូនដ៏វិសុទ្ធទាំងពីរដោយសន្តិភាព។ កូសម៉ាស់ និងដាមៀន បានបន្តសរសើរព្រះជាម្ចាស់ និងព្យាបាលអ្នកជំងឺ ហើយត្រូវបានគេគោរពយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយច្រណែននឹងកិត្តិយសរបស់ពួកគេ វេជ្ជបណ្ឌិតម្នាក់ដែលធ្លាប់ជាគ្រូរបស់ពួកគេ បានដឹកនាំពួកគេឡើងភ្នំ ដោយអះអាងថាទៅប្រមូលថ្នាំព្យាបាល ហើយបានចោលដុំថ្មសម្លាប់ពួកគេ។

ពួកគេបានក្លាយជាមរណសាក្សីដ៏ថ្លៃថ្នូរសម្រាប់ជំនឿគ្រិស្តសាសនាក្នុងឆ្នាំ២៨៤ នៃគ្រិស្តសករាជ។ ការចងចាំអំពីពួកគេនៅជាប់នៅក្នុងព្រះសហគមន៍នៅលើផែនដី ហើយព្រលឹងរបស់ពួកគេបានឡើងទៅឋានសួគ៌ ដើម្បីរស់នៅជារៀងរហូតក្នុងសិរីល្អ និងអំណររបស់ព្រះអម្ចាស់។