ព្រះសហគមន៍គ្រិស្តសាសនា ឣូតូដុក ប្រចាំនៅប្រទេសកម្ពុជា (តំណាងព្រឹទ្ធាចារ្យមូស្គូវ)

ពេត្រុស (Peter) គឺជាបុត្ររបស់យ៉ូណាស (Jonah) និងជាបងប្អូនរបស់សាវ័កអង់ដ្រេ (Andrew) ដែលជាសាវ័កដែលត្រូវបានព្រះគ្រិស្តហៅមុនគេ។ គាត់ជាកូនរបស់ស៊ីមេអ៊ូន (Simeon) មកពីទីក្រុងបេតសាយដា (Bethsaida)។ ពេត្រុសធ្លាប់ជាអ្នកនេសាទត្រី ហើយដើមឡើយមានឈ្មោះថា ស៊ីម៉ូន (Simon)។ ប៉ុន្តែព្រះអម្ចាស់បានសព្វព្រះទ័យដាក់ឈ្មោះថ្មីឱ្យគាត់ថា កេផាស (Cephas) ឬ ពេត្រុស (Peter) ដែលប្រែថា ថ្ម។

 
“គាត់​ក៏​នាំ​លោក​ស៊ីម៉ូន​ទៅ​គាល់​ព្រះ‌យេស៊ូ។ ព្រះ‌យេស៊ូ​សម្លឹង​មើល​លោក​ស៊ីម៉ូន ក៏​មាន​ព្រះ‌បន្ទូល​ថា៖ «អ្នក​ឈ្មោះ​ស៊ីម៉ូនជា​កូន​របស់​លោក​យ៉ូហាន​ អំណើះ​ត​ទៅ អ្នក​ត្រូវ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​“កេផាស” (ពាក្យ “កេផាស” នេះ ប្រែ​ថា សិលា*)។”
(យ៉ូហាន ១:៤២)

គាត់ជាសាវ័កដំបូងគេដែលបានប្រកាសជំនឿយ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូ ដោយពោលថា៖

«លោកគឺជាព្រះគ្រិស្ត ជាព្រះបុត្រារបស់ព្រះដ៏មានជីវិត។»
(ម៉ាថាយ ១៦:១៦)

សេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់ចំពោះព្រះអម្ចាស់គឺខ្លាំងក្លា ហើយជំនឿរបស់គាត់កាន់តែរឹងមាំឡើង។ កាលព្រះអម្ចាស់ត្រូវបានគេយកទៅកាត់ក្តី ពេត្រុសបានបដិសេធព្រះអង្គចំនួនបីដង។ ប៉ុន្តែ​បន្ទាប់​ពី​គាត់​ក្រឡេក​មើល​ព្រះភក្ត្រ​ព្រះអម្ចាស់ ពេត្រុសក៏ពោរពេញដោយសេចក្តីខ្មាស និងការកែប្រែចិត្ត។ បន្ទាប់ពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចុះមកលើពួកសាវ័ក ពេត្រុសបានក្លាយជាអ្នកប្រកាសដំណឹងល្អដ៏ក្លាហាន និងមានអំណាច។ បន្ទាប់ពីការអធិប្បាយមួយរបស់គាត់នៅក្រុងយេរូសាឡិម មានអ្នកជាច្រើនរយៈចំនួន ៣,០០០ នាក់ បានជឿ និងទទួលពិធីជ្រមុជទឹក។ គាត់បានផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អនៅប៉ាឡេស្ទីន (Palestine) ជាយទ្វីពអាស៊ី (Asia Minor) អ៊ីលីរី (Illyria) និងអ៊ីតាលី (Italy)។

ពេត្រុសបានធ្វើការណ៍អស្ចារ្យជាច្រើន៖

• ព្យាបាលអ្នកឈឺ
• ធ្វើអោយមនុស្សរស់ពីស្លាប់
• សូម្បីតែស្រមោលរបស់គាត់ក៏អាចធ្វើឱ្យអ្នកឈឺជាសះស្បើយបានដែរ។

គាត់បានប្រយុទ្ធយ៉ាងខ្លាំងក្លាជាមួយ ស៊ីម៉ូនអ្នកវិជ្ជាមន្តអាគម (Simon the Magician) ដែលអួតថាខ្លួនជាព្រះ ប៉ុន្តែការពិតជាអ្នកបំរើសាតាំង។ ពេត្រុសបានធ្វើឱ្យស៊ីម៉ូនខ្មាសគេ និងបានឈ្នះលើគាត់។​ តាមបញ្ជារបស់អធិរាជនេរ៉ូ (Nero) ដែលជាមិត្តរបស់ស៊ីម៉ូន ពេត្រុសត្រូវបានកាត់ទោសឱ្យសុគត។ មុននឹងស្លាប់ គាត់បានតែងតាំងលីនុស (Linus) ជាប៊ីស្សបនៃទីក្រុងរ៉ូម ហើយបានផ្តល់ដំបូន្មាន និងការលួងលោមចិត្តដល់ព្រះសហគមន៍របស់ព្រះគ្រិស្ត។ ពេត្រុសបានចេញទៅកាន់មរណភាពដោយអំណរគុណ។

ឃើញឈើឆ្កាងនៅមុខខ្លួន គាត់បានសូមឱ្យអ្នកប្រហារឆ្កាងគាត់ ដោយផ្ងារជើងឡើងលើ ព្រោះគាត់យល់ថាខ្លួនមិនសាក់សមនឹងស្លាប់ដូចព្រះអម្ចាស់របស់គាត់ទេ។ ដូច្នេះ អ្នកបំរើដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអម្ចាស់ដ៏អស្ចារ្យបានសោយទិវង្គត ហើយទទួលបានមកុដនៃសិរីល្អអស់កល្ប។

ពេត្រុសបានសោយទិវង្គតក្នុងឆ្នាំ ៦៧ នៃគ្រិស្តសករាជ នៅទីក្រុងរ៉ូម (អ្នកខ្លះគិតថា​លោកសុគតនៅឆ្នាំ៦៤​ គ.ស.)។