ការប្រែរូបកាយនៃព្រះយេស៊ូគ្រិស្ត ដែលជាព្រះអម្ចាស់ ព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះអង្គសង្គ្រោះនៃយើង
THE TRANSFIGURATION OF OUR LORD, GOD AND SAVIOR JESUS CHRIST
នៅឆ្នាំទី៣នៃការប្រកាសដំណឹងល្អ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូ (Jesus) ទ្រង់តែងតែមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់សាវ័ករបស់ទ្រង់អំពីទុក្ខវេទនាដែលនឹងមកដល់ ព្រមទាំងសិរីរុងរឿងដែលនឹងតាមមកបន្ទាប់ពីការឈឺចាប់របស់ទ្រង់នៅលើឈើឆ្កាង។ ដើម្បីកុំឱ្យទុក្ខវេទនាដែលនឹងកើតមាននោះធ្វើឱ្យពួកសាវ័កសោយទឹកចិត្តពេក ហើយកុំឱ្យនរណាម្នាក់ធ្លាក់ខ្លួនខុសដើរចេញពីទ្រង់ ព្រះអង្គដ៏មានព្រះប្រាជ្ញាបំផុត ក៏ចង់បង្ហាញឱ្យពួកគេឃើញបន្តិចបន្តួចនូវសិរីរុងរឿងដ៏វិសុទ្ធរបស់ទ្រង់មុនពេលទ្រង់ទទួលការឈឺចាប់។ ដូច្នេះ ទ្រង់បានយកពេត្រុស (Peter) យ៉ាកុប (James) និងយ៉ូហាន (John) ទៅជាមួយ ហើយឡើងភ្នំតាប័រ (Tabor) នៅពេលយប់ ហើយទ្រង់ប្រែរូបកាយនៅមុខពួកគេ៖«ព្រះភ័ក្ត្ររបស់ព្រះអង្គបញ្ចេញរស្មីចែងចាំងដូចព្រះអាទិត្យ ហើយព្រះពស្ដ្ររបស់ព្រះអង្គត្រឡប់ជាមានពណ៌សដូចព្រិល» (ម៉ាថាយ ១៧:២)។ ម៉ូសេ (Moses) និងអេលីយ៉ាស (Elias [Elijah]) ដែលជាហោរាដ៏អស្ចារ្យនៃព្រះគម្ពីរ សញ្ញាចាស់ ក៏បានបង្ហាញខ្លួននៅក្បែរទ្រង់ដែរ។
ពេលឃើញដូច្នេះ សាវ័កទាំងអស់ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ ពេត្រុសបាននិយាយថា៖ «ព្រះអម្ចាស់! យើងខ្ញុំបាននៅទីនេះប្រសើរណាស់ បើព្រះអង្គសព្វព្រះហឫទ័យ ទូលបង្គំនឹងសង់ជម្រកបី គឺមួយសម្រាប់ព្រះអង្គ មួយសម្រាប់លោកម៉ូសេ និងមួយទៀតសម្រាប់ព្យាការីអេលីយ៉ា» (ម៉ាថាយ ១៧:៤)។នៅពេលលោកពេត្រុស កំពុងតែមានប្រសាសន៍នៅឡើយ ម៉ូសេនិងអេលីយ៉ា បានចាកចេញទៅ ហើយពពកដ៏ភ្លឺស្វាងបានមកគ្របលើព្រះអម្ចាស់និងសាវ័ករបស់ទ្រង់ ហើយមានសំឡេងមកពីពពកថា៖ «នេះជាបុត្រដ៏ជាទីស្រឡាញ់របស់យើង យើងគាប់ចិត្តនឹងព្រះអង្គណាស់ ចូរស្ដាប់ព្រះអង្គចុះ! » (ម៉ាថាយ ១៧:៥)។ ពេលស្ដាប់សំឡេងនោះ សាវ័កទាំងអស់បានដួលក្រាប បង្គំនៅលើដីដូចជាស្លាប់ ហើយក៏បន្តអោនក្រាប នៅក្នុងសភាពនោះទាំងភ័យរន្ធត់ រហូតដល់ពេលព្រះអម្ចាស់ យាងមករកពួកគេ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរនាំគ្នាក្រោកឡើង កុំខ្លាចអី! » (ម៉ាថាយ ១៧:៧)។
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់យកតែសាវ័ក៣អង្គទៅលើភ្នំតាប័រ តែមិនយកសាវ័កទាំងអស់គ្នាឡើងទៅ?
ព្រោះយូដាស (Judas) មិនគួរបានឃើញសិរីរុងរឿងដ៏វិសុទ្ធរបស់ព្រះគ្រូ ដែលគាត់នឹងក្បត់ឡើយ។ ហើយព្រះអម្ចាស់មិនបានចង់ឱ្យគាត់នៅតែម្នាក់ឯងឯជើងភ្នំនោះទេ ដើម្បីកុំឱ្យអ្នកក្បត់នោះយកហេតុនេះមកយកត្រូវលើការក្បត់របស់ខ្លួន។
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់ប្រែរូបកាយនៅលើភ្នំ មិនមែននៅជ្រលងភ្នំ?
ដើម្បីបង្រៀនយើងអំពីសេចក្ដីល្អពីរយ៉ាងគឺ៖ កាស្រឡាញ់សេចក្ដីព្យាយាម និងគំនិតដ៏វិសុទ្ធទៅរកព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះការឡើងដល់កំពូលភ្នំតម្រូវការ ឱ្យមានការខិតខំ ហើយកំពូលភ្នំផ្ទាល់តំណាង ការលើកចិត្តគំនិតរបស់យើង ទៅរកអ្វីៗដែលអំពីព្រះជា ម្ចាស់។
ហេតុអ្វីបានជាព្រះអម្ចាស់ប្រែរូបកាយនៅពេលយប់?
ព្រោះពេលយប់ស័ក្តិសមជាងពេលថ្ងៃសម្រាប់ការអធិស្ឋាន និងគំនិតដ៏វិសុទ្ធ។ ហើយនៅពេលយប់ ភាពងងឹត បិទបាំងសម្ផស្សនៃផែនដី ហើយបើកឱ្យឃើញសភាពអស្ចារ្យនៃឋានសួគ៌។
ហេតុអ្វីបានជាម៉ូសេ និងអេលីយ៉ា បង្ហាញខ្លួនមក?
ដើម្បីបំផ្លាញគំនិតខុសរបស់ជនជាតិយូដាដែលគិតថាព្រះគ្រិស្តគ្រាន់តែជាហោរាម្នាក់ក្នុងចំណោម អេលីយ៉ា ឬយេរេមា ឬអ្នកផ្សេងទៀត។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលទ្រង់បានបង្ហាញខ្លួនជាព្រះមហាក្សត្រខ្ពស់ជាងហោរាទាំងអស់ ហើយម៉ូសេនិងអេលីយ៉ា បានបង្ហាញខ្លួនជាអ្នកបំរើរបស់ទ្រង់។មុនពេលនេះ ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញព្រះចេស្ដាដ៏វិសុទ្ធរបស់ទ្រង់ជាច្រើនដងដល់សាវ័ក។ ប៉ុន្តែនៅលើភ្នំតាប័រ ទ្រង់បានបង្ហាញព្រះអទិភាពជាព្រះជាម្ចាស់របស់ទ្រង់។ និមិត្តនៃព្រះទេវភាពរបស់ទ្រង់នេះ និងការស្ដាប់បាននូវសក្ខីកម្មពីឋានសួគ៌ថាទ្រង់គឺជាព្រះបុត្រនៃព្រះជាម្ចាស់ គឺបានជួយដល់សាវ័កនៅក្នុងថ្ងៃនៃទុក្ខវេទនារបស់ព្រះអម្ចាស់ ដោយពង្រឹងជំនឿដ៏មុះមុតចំពោះទ្រង់ និងជ័យជំនះចុងក្រោយរបស់ទ្រង់។
ព្រះសហគមន៍គ្រិស្តសាសនា ឣូតូដុក ប្រចាំនៅប្រទេសកម្ពុជា (តំណាងព្រឹទ្ធាចារ្យមូស្គូវ) 